Φράσεις που ενισχύουν την αυτοεκτίμηση στα παιδιά

Ο όρος αυτοεκτίμηση χρησιμοποιείται για την απόδοση του αγγλικού όρου self-esteem. Σύμφωνα με τον Stanley Coopersmith, ο οποίος υπήρξε ένας από τους κύριους μελετητές της έννοιας της αυτοεκτίμησης, ο όρος υποδηλώνει την εκτίμηση και τις συνήθεις αντιλήψεις του ατόμου για τον εαυτό του, καθορίζοντας τον βαθμό στον οποίο εκείνο πιστεύει ότι είναι ικανό, επιτυχημένο, σημαντικό και άξιο.
Η αυτοεκτίμηση ενός ατόμου δεν προκύπτει αποκλειστικά από την προσωπική του εμπειρία αλλά απορρέει και από τις κρίσεις και τις στάσεις των άλλων, -των σημαντικών άλλων (γονείς, δάσκαλοι, συμμαθητές, φίλοι, συγγενείς)- ενώ δεν ταυτίζεται πάντα με την πραγματική αξία του ατόμου. Συμβαίνει, λοιπόν, άνθρωποι με πολλές ικανότητες και αρετές να μην διαθέτουν την ανάλογη αυτοεκτίμηση, ενώ, αντίθετα, άλλοι με περιορισμένες δυνατότητες να αναπτύσσουν υψηλή αυτοεκτίμηση.

Η αυτοεκτίμηση χτίζεται σταδιακά και η συνδρομή των γονέων στο χτίσιμό της είναι καθοριστικής σημασίας αφού αυτοί θα πρέπει να ενθαρρύνουν και να ενισχύουν τις δυνατότητες του παιδιού, να το μάθουν ν' αγαπάει και ν΄ αποδέχεται τον εαυτό του και να μην επηρεάζεται από τους άλλους για να κερδίσει την αποδοχή τους. Οι γονείς δεν θα πρέπει ούτε να επαινούν διαρκώς το παιδί ανεξάρτητα από την ποιότητα των δεξιοτήτων του, γιατί έτσι το παιδί θα αναπτύξει αυτάρεσκη στάση, αλλά ούτε και να είναι επικριτικοί και συνεχώς να του κάνουν παρατηρήσεις, γιατί τότε το παιδί θα είναι γεμάτο από ανασφάλειες, φόβους, χαμηλή αυτοεκτίμηση και άλλα αρνητικά συναισθήματα.

Ένα παιδί που διαθέτει αυτοεκτίμηση, στηρίζεται στον εαυτό του, έχει μάθει να λέει "όχι" όταν χρειάζεται, είναι ικανό να δημιουργεί ποιοτικές διαπροσωπικές σχέσεις, ξέρει ν' αγωνίζεται βάζοντας ρεαλιστικούς στόχους για τον εαυτό του, σκέφτεται θετικά και κάνει σωστές επιλογές ως ενήλικας.

Επομένως, είναι πολύ σημαντικό οι γονείς, μέσα από την ενθάρρυνση και την υποστήριξη, να βοηθούν άμεσα και έμμεσα τα παιδιά τους ν' αποκτήσουν υγιή αυτοεκτίμηση.

Μερικές φράσεις που "χτίζουν" την αυτοεκτίμηση του παιδιού είναι:

• Σ’ αγαπάω γι’ αυτό που είσαι
• Θα σ' αγαπάω ό,τι και αν κάνεις
• Δεν είναι κακό να κάνεις λάθος, όλοι μας κάνουμε λάθη
• Δεν πειράζει, είναι πολύ σημαντικό το ότι προσπάθησες
• Μπράβο, συνέχισε έτσι, θα τα καταφέρεις
• Μην στεναχωριέσαι, μαζί θα το αντιμετωπίσουμε
• Δεν πειράζει αν κλάψεις, θα αισθανθείς καλύτερα.

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ Καλλιόπη Κωστέα Μphil Ψυχολογίας,University of Glasgow,UK.
Μaster practitioner in eating disorders and Obesity.
Συντονίστρια σχολών γονέων.
Σύμβουλος επαγγελματικού προσανατολισμού.  ΠΗΓΗ ΑΡΘΡΟΥ 

Διαταραχές λόγου και ομιλίας στα παιδιά

"Διαταραχή λόγου και Ομιλίας.  Είναι μια διαταραχή κατά την οποία εμφανίζονται δυσκολίες στην αντίληψη, επεξεργασία και οργάνωση των ήχων σε λέξεις στο φωνολογικό σύστημα της γλώσσας. Δηλαδή μια ολόκληρη ομάδα ήχων δεν έχει κατακτηθεί σωστά και συνεπώς πολλαπλοί ήχοι προφέρονται λανθασμένα, ενώ δεν θα έπρεπε σύμφωνα με τη χρονολογική ηλικία του παιδιού."

Οι δυσκολίες αυτές συχνά εμφανίζονται κατά την παιδική ηλικία και μπορεί να γίνουν μακροχρόνιες. Επίσης, μπορεί να εμφανιστούν για πρώτη φορά και αργότερα σε ενήλικες ως αποτέλεσμα εγκεφαλικού επεισοδίου, τραύματος ή ασθένειας.

"Η Διαταραχή λόγου και Ομιλίας είναι πιο συχνή στα αγόρια. Περίπου το 3% των παιδιών προσχολικής ηλικίας και το 2% των παιδιών ηλικίας 6 – 7 παρουσιάζουν φωνολογική διαταραχή. Από την ηλικία των 17 ετών, μόνο το 0,5% του πληθυσμού πλήττεται. Οι εξελικτικές φωνολογικές διαταραχές μπορεί να εμφανιστούν σε συνδυασμό με άλλες διαταραχές της επικοινωνίας, όπως ο τραυλισμός, η ειδική γλωσσική διαταραχή (SLI), ή απραξία του λόγου (developmental apraxia of speech)."

Συμπτώματα:

• Αποτυχία να παράγουν και να χρησιμοποιούν κατάλληλα συγκεκριμένους ήχους με αποτέλεσμα η ομιλία τους να είναι δυσκατάληπτη.
• Πτώση συλλαβών (π.χ. μπα αντί για μπάλα, νανα αντί για μπανάνα)
• Αντικαταστάσεις ήχων (π.χ. θουπα αντί για σούπα)
• Απλοποιήσεις ή απαλοιφές ήχων (π.χ. πιτι αντί για σπίτι)
• Αντιμεταθέσεις ή αντίστροφες ήχων ή συλλαβών (π.χ. παιδόποτος αντί για παιδότοπος)

Συνέπειες εάν δεν παρέμβουμε

Η έγκαιρη διάγνωση και αποκατάσταση των Διαταραχών λόγου και Ομιλίας αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την περαιτέρω πορεία του παιδιού και την αποφυγή άλλων δυσκολιών όπως:

1. Χαμηλή αυτοεκτίμηση και προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις.
Η κακή ποιότητα ομιλίας θέτει πολλές φορές το παιδί στη δυσάρεστη κατάσταση να μη γίνεται κατανοητό από τους άλλους. Επιπλέον, οι συμμαθητές του είναι πολύ πιθανόν να κοροϊδεύουν την αδυναμία του να μιλήσει σωστά, ακόμα και να το απομονώνουν όταν δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν μαζί του. Τέτοιου είδους εμπειρίες έχουν συνήθως αρνητικές επιπτώσεις τόσο στην εμπιστοσύνη του παιδιού στην ικανότητα επικοινωνίας του όσο και στις διαπροσωπικές του σχέσεις και στην αυτοεκτίμησή του γενικότερα.

2. Προβλήματα συμπεριφοράς
Τα παιδιά με προβλήματα στην ομιλία, λόγω της αδυναμίας τους να εκφραστούν λεκτικά και να επικοινωνήσουν αποτελεσματικά με τους άλλους, συχνά εμφανίζουν προκλητική και αντιδραστική συμπεριφορά, ακόμη και επιθετικότητα.

3. Εμφάνιση μαθησιακών δυσκολιών στο δημοτικό σχολείο
Με την είσοδο όμως του παιδιού στο δημοτικό, η φωνολογική διαταραχή αντικατοπτρίζεται και στο γραπτό λόγο, όπου το παιδί αποκωδικοποιεί τη λέξη λανθασμένα και τη γράφει όπως την προφέρει. Έτσι, συχνά εμφανίζονται μαθησιακές δυσκολίες, οι οποίες δυσχεραίνουν τη σχολική του επίδοση και απαιτούν χρόνο και εκπαίδευση για να αποκατασταθούν.

ΠΗΓΗ :
ikidcenters.com